چسب های رسانا عمدتاً از ماتریس رزین، ذرات رسانا، مواد افزودنی پراکنده و مواد کمکی تشکیل شده اند. ماتریس در درجه اول شامل رزین های اپوکسی، رزین های آکریلات و پلی یورتان ها می باشد. اگرچه پلیمرهای بسیار مزدوج خود دارای رسانایی هستند، مانند ساختارهای پیریدینی ماکرومولکولی، و می توانند الکتریسیته را از طریق الکترون ها یا یون ها هدایت کنند، رسانایی این چسب های رسانا در بهترین حالت فقط به سطح نیمه هادی ها می رسد. آنها نمی توانند مقاومت کم فلزات را داشته باشند و بنابراین برای پیوند رسانا کافی نیستند. بیشتر چسبهای رسانا که در بازار استفاده میشوند، مبتنی بر پرکننده- هستند.
در اصل، ماتریس رزینی چسبهای رسانا مبتنی بر پرکننده{0}}میتواند از انواع مختلف چسب استفاده کند. مواردی که معمولا مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از چسب های ترموست مانند رزین های اپوکسی، رزین های سیلیکونی، رزین های پلی آمید، رزین های فنولیک، پلی اورتان ها و رزین های اکریلیک. پس از پخت، این چسبها ساختار چارچوب مولکولی چسب رسانا را تشکیل میدهند و خواص مکانیکی و چسبندگی را فراهم میکنند و کانالهایی را برای ذرات پرکننده رسانا ایجاد میکنند. از آنجایی که رزینهای اپوکسی میتوانند در دمای اتاق یا کمتر از 150 درجه پخت شوند و طیف گستردهای از فرمولهای قابل تنظیم را ارائه میدهند، چسبهای رسانای مبتنی بر رزین اپوکسی{5}}در بازار تسلط دارند.
چسب های رسانا به ذرات رسانا با رسانایی خوب و محدوده اندازه ذرات مناسب برای تشکیل مسیرهای رسانا در ماتریس چسب نیاز دارند. پرکننده های رسانا می توانند پودرهای طلا، نقره، مس، آلومینیوم، روی، آهن و نیکل و همچنین گرافیت و برخی ترکیبات رسانا باشند.
یکی دیگر از اجزای مهم چسب های رسانا، حلال است. از آنجایی که مقدار پرکننده رسانا اضافه شده حداقل 50 درصد است، ویسکوزیته ماتریس رزین به طور قابل توجهی افزایش می یابد، که اغلب بر خواص پردازش چسب تأثیر می گذارد. برای کاهش ویسکوزیته و دستیابی به فرآیندپذیری خوب و خواص رئولوژیکی، علاوه بر انتخاب رزینهای{3} با ویسکوزیته پایین، حلالها یا رقیقکنندههای واکنشی به طور کلی اضافه میشوند. رقیق کننده های واکنشی می توانند مستقیماً به عنوان ماتریس رزین برای پخت عمل کنند. اگرچه مقدار حلال یا رقیق کننده واکنشی کم است، اما نقش مهمی در چسب های رسانا ایفا می کند و نه تنها بر رسانایی، بلکه بر خواص مکانیکی محصول پخت نیز تأثیر می گذارد. حلالها (یا رقیقکنندههای) معمولاً باید دارای وزن مولکولی زیاد، تبخیر آهسته و ساختار قطبی مانند بخشهای قطبی کربن{7}}اکسیژن باشند. مقدار حلال اضافه شده باید در محدوده معینی کنترل شود تا از تأثیرگذاری بر عملکرد پیوند کلی چسب رسانا جلوگیری شود.
علاوه بر ماتریس رزین، پرکننده رسانا و رقیق کننده، سایر اجزای چسب های رسانا مانند چسب ها هستند، از جمله عوامل اتصال عرضی، عوامل جفت کننده، نگهدارنده ها، عوامل سخت کننده و عوامل تیکسوتروپیک.
